za 30 mei  10:00u

› Burp …..

En daar zit je dan. Na al een te lange trip ’s morgens vroeg op een boot van het Engelse Holyhead naar het Ierse Dublin. De Ierse vijfdaagse wielerkoers Ras Tailteann als uiteindelijk doel. Als ploegleider dan wel.

Als gepensioneerd coureur ben ik duidelijk op mijn retour. Minder snel op de fiets, beduidend minder van de zo belangrijke ‘watts’ en vooral iets minder fit. Het voedings- en slaapregime is iets minder strak dan voorheen. Ondanks de grijze haren en een terugtrekkende haargrens, voel ik mij zo mij heen kijkend echter toch een gebronsde topfitte atleet.

In het land der blinden is éénoog Koning. En in deze ben ik met voorsprong Koning Éénoog. Deze competitie met mij Engelse en Ierse medebootgangers valt niet te verliezen. BMI’s van dertig plus lijkt meer gemeengoed dan uitzondering. Al enkele ogenblikken na de afvaart om zeven uur in de toch echt vroege morgen, worden de uitpuilende vetrollen verklaard. Nog met brullende motoren op gang trekkend, grijpt de hand in de meegenomen tassen. Niet diep, want de tas blijkt meer dan goed gevuld. De blikjes opwekkende energiedrank en cola verschijnen links en rechts van mij ten tonele en worden in sneltreinvaart de vetcellen sponsorend naar binnen geklokt.

Na een tweede ronde vertrekken mijn mede schuitgenoten groepsgewijs richting taxfree shop. Nog geen half uur later keren ze al sloffend, maar bovenal bepakt, terug. Een tweede tas, waar de slof sigaretten uitsteekt, wordt meegezeuld. Rechts van mij bleek het plastic niet bestendig tegen het gewicht van de tray bier, die nu met trots aan een paar te dikke worstenvingers bungelt. De boottocht duurt ruim drie uur. Genoeg tijd om nog een volgend blikje van een ‘cheap bastard’ versie van Red Bull achterover te gieten.

Meewarig om mij heen kijkend is mijn besluit snel genomen. De mindere wattages ten spijt, de komende jaren blijf ik toch nog maar even fietsen.